Een hondenverjaardag vieren: de perfecte hondendag
Je hond weet niet dat hij jarig is. Dat is precies het mooie eraan. Hij merkt alleen dat jij vandaag anders doet, dat de wandeling ineens veel langer duurt, dat er iets bijzonders in zijn bak zit en dat er de hele dag net wat vaker "goed zo" wordt geroepen dan normaal. Wat hij daaruit opmaakt weten we niet, maar aan de staart te zien keurt hij het goed.
Hieronder loop je de dag door van ochtend tot avond. Niet dat het een strak schema moet worden, want dan wordt het jouw feestje en niet dat van hem, maar zo zie je wel waar de leukste momenten liggen.
De ochtend is voor de omweg
Begin met een wandeling die nergens goed voor is. Geen efficiënt rondje om het blok voordat je moet werken, maar een route die je nooit loopt. Een ander bos, de andere kant van de vaart, desnoods een parkeerplaats verderop zodat alle geuren nieuw zijn. Voor jou is dat een omweg. Voor je hond is dat de complete ochtendkrant, inclusief de roddelrubriek.
Laat hem daarbij vooral zelf bepalen waar er gesnuffeld wordt. Ja, ook bij die ene paal waar hij al twee minuten staat. Snuffelen is verrassend zwaar werk, en een halfuur ergens rondneuzen doet vaak meer dan een uur stevig doorlopen. Je hond komt thuis voldaan in plaats van opgefokt, en dat scheelt jou de rest van de dag een hoop.
Het feestmaal
Dan het eten. Laten we eerlijk zijn, voor de meeste honden begint en eindigt het feest daar.
Het gaat er niet eens zozeer om dat er iets bijzonders in de bak zit, maar dat de bak zelf bijzonder doet. Een schrokbak is daar perfect voor, want de diepe groeven van de schrokbak zorgen ervoor dat je hond zijn eten bij elkaar moet puzzelen in plaats van het in acht seconden naar binnen te werken. Een gewone maaltijd wordt zo een klusje, en een verjaardagsmaaltijd wordt een avontuur.
Vul de vakjes bijvoorbeeld met zijn gewone brokken en meng er wat natte voeding of een paar stukjes van zijn favoriete snack doorheen, zodat elk hoekje anders smaakt. Wil je echt uitpakken, dan is de vriezer je beste vriend. Smeer de bak in, zet hem een paar uur weg en je hebt een maaltijd waar je hond gerust twintig minuten zoet mee is. Daarna gaat hij gewoon in de vaatwasser, dus je hoeft er achteraf niet met een schuurspons naast te gaan staan.
De zuignap aan de onderkant is daarbij geen overbodige luxe, want een jarige hond met een missie duwt een gewone bak binnen een minuut de gang op.
Het grote verjaardagszoekspel
Dit is het leukste onderdeel van de dag en het kost je helemaal niets.
Zet je hond even in een andere kamer en verstop door de woonkamer of de tuin een stuk of tien kleine snacks. Onder een kussen, achter een plantenpot, in een omgekeerde beker, boven op de rand van de bank. Doe de deur open en kijk hoe hij overschakelt naar de modus waar zijn neus eigenlijk voor gemaakt is.
Verwacht niet dat hij het meteen doorheeft. De eerste twee of drie keer moet je hem waarschijnlijk een handje helpen door hem naar de goede hoek te lokken. Daarna gaat het snel, en dan sta jij binnen een kwartier weer nieuwe snacks te verstoppen omdat hij verwachtingsvol voor je staat. Dat is het moment waarop je weet dat het gelukt is.
De middag is voor Walter
Na het eten en een verplicht dutje komt het serieuze speelwerk. Walter het Wiel is daar precies voor gemaakt, want een wiel rolt nooit waar je het verwacht. Je gooit hem de tuin in, je hond spurt vol overtuiging de ene kant op, en Walter stuitert vrolijk de andere kant uit. Gooien, achterna, kwijtraken onder de heg, terugbrengen, opnieuw. Er zijn honden die hier een hele middag mee doorkomen en baasjes die eerder moe zijn dan de hond.
Walter komt in drie maten, want wat voor een chihuahua een uitdaging is, is voor een herder een pepermuntje. De kleintjes zitten goed met Walter het Wiel in maat S/M, voor middelgrote honden is er Walter het Wiel in maat M/L, en de echte krachtpatsers pakken Walter het Wiel in maat XL.
Bij de grotere maten wordt trekken trouwens vaak nog leuker gevonden dan gooien. Houd de ene kant vast, laat je hond de andere kant nemen en doe alsof je heel hard je best doet.
De verplichte foto
Ergens op deze dag ga je een foto maken. Dat weten we allebei.
Reken erop dat de eerste twaalf mislukken. Je hond kijkt net weg, gaapt precies op het verkeerde moment, of loopt met een blik van diepe teleurstelling het beeld uit omdat je "blijf" zei terwijl er een snack in je hand lag. De dertiende is de goede. Die hangt over vijf jaar nog steeds op de koelkast.
Kleine tip: ga zelf op de grond liggen in plaats van van bovenaf te fotograferen. Op ooghoogte zie je ineens de hond in plaats van een schedel met oren.
En dan het belangrijkste deel van de dag
Niks.
Dat klinkt als een anticlimax voor een verjaardag, maar een dag vol indrukken vraagt om een avond waarop niets meer hoeft. Geen bezoek, geen nieuwe spullen, geen spelletjes. Gewoon jij op de bank en je hond ernaast, half in slaap, met een poot die af en toe nog even natrappelt van het zoekspel.
Een taart hoeft niet. Ballonnen al helemaal niet, die knallen. Wat blijft hangen is dat het vandaag anders was dan anders, en dat was precies de bedoeling.
Fijne verjaardag alvast. 🐾